ചൊവ്വാഴ്ച, മേയ് 24, 2011

സുനാമി






കവിത



ഹൃദയത്തിലെ
കടലിരമ്പമായിരുന്നു
നിന്‍റെ തേങ്ങല്‍
അതിലെ അലമാലകള്‍ തന്നെ
കണ്ണുനീര്‍
നൊമ്പരത്തിന്‍റെ പുകച്ചിലുകള്‍
ചിരിയുടെ നീലിമയില്‍
മുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു ...........

അഗ്നി പര്‍വ്വതങ്ങള്‍
വെടിക്കെട്ടിന്
തിരികൊളുത്തിയിട്ടും
ചൂടുകാറ്റിന്‍റെ ചെവിയില്‍
ഞാന്‍ പരാതിപ്പെട്ടത്
സൂര്യനെക്കുറിച്ച്,
സൂര്യനെക്കുറിച്ചുമാത്രം ...........


സുനാമി വേണ്ടിവന്നു
തിരിച്ചറിവിന് ,
പക്ഷെ
തിരിഞ്ഞു നോക്കാന്‍
സമയം കിട്ടിയതില്ല ;
നിന്‍റെ സങ്കടങ്ങളാല്‍ ഞാന്‍
തൂത്തെറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഇനി പറയരുത് -
നിന്നെ മനസിലാക്കിയില്ലെന്ന്............




അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

ഈ പോസ്റ്റ്‌ വായിച്ചവര്‍ക്കും അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തിയവര്‍ക്കും നന്ദി